นักศึกษาคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ แสดงไอเดียผ่านการรังสรรค์ผลงานเป็น 1 ใน 17 ผลงานจาก 10 มหาวิทยาลัยใน BANGKOK DESIGN WEEK 2026 เทศกาลงานออกแบบที่นำเสนอวิสัยทัศน์และผลงานที่ช่วยเสริมสร้างศักยภาพใหม่ให้กับกรุงเทพฯ ภายใต้โจทย์ “SOMETHING TO STAY____ON” ผลงานที่เสร็จสมบูรณ์ของนักศึกษาถูกจัดแสดงอยู่ที่ Emsphere at EM Distric โดยผลงานซุ้มที่นั่งนี้สามารถให้ผู้คนที่มาชมงานเข้ามานั่งได้จริง
สมาชิกทีม: นางสาววรรณวิษา อารีเอื้อ (ยีน), นายวีรพงค์ พรหมวงศ์ (นิค), นายรัฐนนท์ สนิท (รัท) และนายอนวัทย์ พรายแสง (ฟลุ๊ค) นักศึกษาสาขาวิชาสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ เจ้าของผลงาน SOMETHING TO STAY WITH NATURE
จุดเริ่มจากโจทย์ที่สนใจตรงกัน
“เริ่มจากที่โครงการนี้น่าสนใจและไอเดียที่พวกเราคุยกันคือการสร้างที่นั่งที่ให้ความรู้สึกเหมือนได้เข้าไปอยู่ในต้นไม้ด้วยโจทย์ SOMETHING TO STAY____ON โดยโจทย์ให้ออกแบบเกี่ยวกับความเป็นไทยใน BANGKOK DESIGN WEEK ส่วนของ Academic Program ตั้งแต่วันแรกที่เข้าร่วมผ่านการคิดช่วยกันเสนอไอเดียจนผ่านมาเป็นผลงานที่ส่งนำเสนอระยะเวลารวมทั้งหมดจนถึงวันติดตั้งประมาณ 1 เดือนที่พวกเราช่วยกันให้ผลงานนี้สำเร็จ”
ไอเดียสร้างสรรค์ผลงาน
“ไอเดียของเราได้มาจากต้นราชพฤกษ์ในฐานะต้นไม้ประจำชาติไทย เป็นสัญลักษณ์แห่งความงาม ความอบอุ่น และอัตลักษณ์ความเป็นไทยที่ละมุนละไม แนวคิดนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากการสังเกตรูปทรงโค้งของดอกราชพฤกษ์ที่ทับซ้อนและเชื่อมต่อกันอย่างเป็นธรรมชาติ การแผ่ขยายของกิ่งก้านเหล่านี้ก่อให้เกิดความรู้สึกของความสมบูรณ์ และเน้นให้เห็นถึงความเชื่อมโยงระหว่างส่วนต่างๆ ที่ทำงานร่วมกันอย่างกลมกลืนผ่านวัสดุที่คนทุกคนเคยเห็นและจับต้องได้อย่างท่อ PVC (โพลิไวนิลคลอไรด์) มาประกอบให้เป็น Form ของต้นราชพฤกษ์ที่แตกกิ่งในทุกทิศทางเลยเป็นที่มาของชื่อ SOMETHING TO STAY WITH NATURE”
เรียนรู้ครบทุกมิติ
“การที่พวกเราทั้ง 4 คนมาเข้าร่วมทำผลงานในโครงการพวกเราได้เข้าร่วมพัฒนาแบบกับ Artists หลายๆ ท่าน รวมถึงได้เรียนรู้ถึงมุมมองว่าส่วนไหนควรพัฒนาไปในด้านใด หรือจุดไหนที่ต้องปรับแก้ นอกจากนี้ได้เรียนรู้การทำงานเป็นทีม การได้ทดลองทำตัว Prototype เพื่อ Present ให้กับกรรมการแต่ละท่านได้ฟัง การได้รู้จักวิธีการจัดการปัญหาหลายๆ เรื่องทั้งเรื่องของแบบที่มีปัญหาหรือตอนที่ทำงานเตรียมติดตั้งงาน การออกแบบที่คนสามารถเข้าถึงได้ทั้งเรื่องของความสวยงามรวมไปถึงการมี Interaction ของคนกับตัวชิ้นงานและได้ทราบคำแนะนำของartist แต่ละคนมาปรับใช้เรียกว่าเรียนรู้ครบทั้งทฤษีและปฏิบัติ”
